De ene vrouw is slechts een paar dagen ongesteld en verliest daarbij slechts een theelepeltje aan bloed, de ander verliest al sinds haar jonge jaren grote hoeveelheden bloed. Wat voor de ene vrouw normaal is, is voor de andere vrouw heel veel. Een nauwkeurige definitie van hevig bloedverlies is er dan ook niet. Verlies van stolsels (dikke brokken) en bloedarmoede beschouwt men meestal als kenmerken van hevig bloedverlies. Maar wanneer is hevig bloedverlies eigenlijk ernstig?
Hevig bloedverlies is vervelend, maar kan meestal geen kwaad. Als er sprake is van bloedarmoede, adviseert de arts vaak wel behandeling. Of hevig bloedverlies een reden is tot verder onderzoek en eventuele behandeling, hangt af van jouw persoonlijke klachten.
Wat kan de oorzaak zijn van hevige bloeding?
De hoeveelheid menstruatiebloed is onder andere afhankelijk van de dikte van het opgebouwde baarmoederslijmvlies. Door de eierstokken gemaakte hormonen verzorgen de opbouw van dit slijmvlies. Bij een daling van de hormoonspiegel stoot de baarmoeder het slijmvlies af. Hierbij ontstaat een bloeding: de menstruatie. Naast de opbouw van het slijmvlies, spelen ook hormonen een rol. Zo kan het gebruik van de (soort) pil en bijvoorbeeld het feit dat je in de overgang zit, van invloed zijn. Ook de baarmoeder zelf kan de bloeding beïnvloeden.
Onze baarmoeder heeft aan de binnenzijde een baarmoederholte. De spierwand is aan de binnenkant bekleed met slijmvlies. Veranderingen in de vorm van deze ‘holte’, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van een poliep of een myoompje (vleesboompje) hebben nogal eens overmatig bloedverlies tot gevolg. Tot slot kan het zijn dat je last hebt van adenomyose of endometriose. Dit zijn afwijkingen waarbij het slijmvlies dat de baarmoederholte bekleedt, ook in de wand van de baarmoeder of buiten de baarmoeder aanwezig is. Bij endometriose staan vaak pijnlijke menstruaties op de voorgrond.
Wat te doen bij extreem bloedverlies?
Om te achterhalen of je bloedverlies oorzaak is van een afwijking is, zijn er verschillende onderzoeken mogelijk. Deze kun je in overleg met je gynaecoloog laten uitvoeren, om te achterhalen of er iets aan de hand is.
Gynaecologisch onderzoek
Bij het gynaecologisch onderzoek bekijkt de gynaecoloog via een speculum (spreider) de baarmoedermond. Er kan een uitstrijkje worden gemaakt en een inwendig onderzoek kan worden gedaan naar de vorm en de grootte van je baarmoeder.
Bloedonderzoek
Bloedonderzoek is mogelijk om bloedarmoede, ijzergebrek of afwijkingen in de bloedstolling op te sporen.
Echoscopisch onderzoek
Vaak wordt er bij het eerste bezoek ook een soort echo gemaakt. Een echoscopie is een onderzoek dat gebruik maakt van hoogfrequente geluidsgolven. Het onderzoek vindt plaats via de buikwand (zoals bij een zwangerschap) of via de vagina (schede). Bij een niet al te grote baarmoeder geeft echoscopisch onderzoek via de vagina de beste informatie over eventuele afwijkingen van de baarmoeder of de eierstokken.
Vloeistofcontrast echoscopie
Wanneer er een afwijking wordt vermoed, kan er een echoscopie worden uitgevoerd met vloeistof. Er wordt dan in de baarmoederholte water of gel ingebracht via een speculum(spreider) en een slangetje door de baarmoederhals.
Hysteroscopisch onderzoek
Een hysteroscopie is een onderzoek waarbij de gynaecoloog met een dun kijkbuisje (hysteroscoop) in de baarmoeder kijkt. De gynaecoloog kan een eventueel aanwezige kleine poliep of onrustige cellen bij het hysteroscopisch onderzoek verwijderen.
Als je last hebt van extreem bloedverlies (eventueel in combinatie met andere klachten), kun je het beste een afspraak met je huisarts maken. Hij of zij kan je eventueel doorverwijzen naar een gynaecoloog in het ziekenhuis. Binnen enkele weken weet je of er iets aan de hand is en wat je er aan kunt doen. En dat geeft een hoop rust!